زین پیش شاعران ثناخوان که فکرشان
در سعد و نحس و طالع و سیر و ستاره بود
بس نکته های نغز و سخن های پرنگار
گفتند در ستایش این گنبد کبود
اما زمین که بیشتر از هر چه در جهان
شایسته ستایش و تکریم آدمی است
گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر